نامه به سردبیر: حجم نسبتاً بالای جابجایی محموله فرآورده های نفتی و مواد خطرناک و پیامدهای شدید ناشی از حوادث احتمالی، حمل و نقل این مواد را به یک مشکل اساسی تبدیل کرده که با حساسیتی ویژه روبرو است. حوادث جاده ای تانکرهای حامل مواد سوختی و شیمیایی یکی از حوادث مهمی است که همه روزه در سراسر دنیا به وقوع پیوسته و باعث بروز تلفات و خسارات جانی، مالی و زیست محیطی گسترده ای میشود. . .

سابقه و هدف: انتشار مواد شیمیایی در اثر بروز حوادث حملونقل جادهای، می تواند عواقب ناگواری همچون مرگ، آسیب های جانی و مالی و خسارات زیست محیطی به همراه داشته باشد. این مطالعه باهدف بررسی خطر مرگ در حوادث جاده ای تانکرهای حامل مواد شیمیایی انجام پذیرفت.روش بررسی: در یک مطالعه کاربردی، مخازن مواد شیمیایی موجود در ناوگان حمل و نقل جاده ای کشور موردبررسی قرارگرفته و متداول ترین آن ها شامل آمونیاک، کلر، 1-3، بوتادین، بنزن و تولوئن جهت مدل سازی انتشار مواد سمی انتخاب شدند. سپس شکافت کامل مخازن موردبررسی به علت پوشش سایر سناریوهای احتمالی، به عنوان سناریوی انتخابی تعیین و غلظت های کشنده مواد سمی موردمطالعه با استفاده از معادلات پرابیت محاسبه گردید. درنهایت مدل سازی انتشار مواد سمی به منظور تعیین خطر مرگ در حوادث جاده ای تانکرهای حامل مواد شیمیایی، با استفاده از نرم افزارهای ALOHA و PHAST انجام گردید.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که بر اساس غلظت های کشنده LC1، LC10، LC50 و LC90، با استفاده از نرم افزار ALOHA، آمونیاک به ترتیب با فواصل خطر مرگ 980، 866، 741، 629 متر؛ و با استفاده از نرم افزار PHAST، کلر به ترتیب با فواصل خطر مرگ 620، 318، 204 و 157 متر خطرناک ترین مواد شیمیایی سمی قابل حمل جاده ای محسوب می شوند.نتیجه گیری: ازآنجاکه برنامه ریزی مقابله با شرایط اضطراری بر اساس نتایج دو نرم افزار و در کلیه غلظت ها امکان پذیر نمی باشد، لذا پیشنهاد می شود به منظور جلوگیری از بروز خطرات احتمالی، بالاترین فاصله خطر مرگ بر اساس LC1 بدون توجه به نوع ماده و نوع نرم افزار مورداستفاده، در برنامه ریزی های مربوطه مد نظر قرار گیرد و در صورت بروز حادثه، افراد تا فاصله 980 متری از محل با تجهیزات تنفسی تامین کننده اکسیژن تردد داشته باشند. افزون بر این، برنامه ریزی مقابله با شرایط اضطراری برای افراد حاضر درصحنه حادثه که سعی در فرار از خطر مرگ دارند، بر اساس غلظت های 3-ERPG1 (که سعی در تعیین حریم ایمنی دارند)، منطقی به نظر نمی رسد.

یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی کیفیت خاک پارامتر نفوذ آب به خاک و هدایت هیدرولیکی است، که در مسائل مختلف آبخیزداری، مدیریت و حفاظت آب و خاک و مدلسازی هیدرولوژیکی نقش کلیدی دارد. عوامل متعددی هم چون ویژگی های ذاتی خاک، میزان پوشش گیاهی، نوع استفاده از اراضی و فشردگی خاک بر میزان نفوذ تاثیر گذارند. بهره برداران مراتع قشلاقی شهرستان آق قلا تقریباً در تمام طول دوره چرایی با مشکل تأمین آب شرب برای دام های خود مواجه هستند و برای حل این مشکل، به خرید و حمل آب شرب مورد نیاز دام ها از طریق تراکتور و تانکر اقدام می کنند. هدف از این تحقیق بررسی و کمّی سازی اثرات تردد مداوم تانکرهای حامل آب بر روی ویژگی های هیدرولیکی خاک سطحی مراتع است. برای تحقق این هدف، میزان هدایت هیدرولیکی به وسیله دو روش صحرایی و یک روش آزمایشگاهی اندازه گیری و از طریق آزمون آماری t مستقل خصوصیات هیدرولیکی خاک بین دو گروه شاهد و تیمار مسیر عبور چرخ های تراکتور و تانکر مورد مقایسه قرار گرفت. تحلیل آماری نتایج به دست آمده نشان داد میزان میانگین هدایت هیدرولیکی در روش های نفوذسنج مکشی، استوانه دوگانه و روش آزمایشگاهی در منطقه شاهد به ترتیب 19/2، 93/14 و 76/2 و تیمار مسیر تردد تراکتور و تانکر به ترتیب 26/1، 93/6 و 84/1 است. به عبارتی اختلاف معناداری در سطح اطمینان 95 درصد بین مقادیر دو گروه شاهد و تیمار در روش های نفوذسنج مکشی و استوانه دوگانه در مسیر عبور چرخ های تراکتور و تانکر وجود دارد که با توجه به افزایش مساحت مسیرهای تردد، پیامدهای اکولوژیکی متعددی را در طولانی مدت ایجاد خواهد کرد. همچنین نتایج بررسی ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خاک منطقه مورد مطالعه نشان داد که به غیر از پارامتر pH در سایر پارامترهای اندازه گیری شده اختلاف معناداری در سطح 5 درصد بین عرصه مسیرهای تردد و شاهد وجود دارد.

زمینه وهدف: پارکینگ هایی که محل تجمع تانکرهای حاوی فرآورده های نفتی هستند از مکان های بالقوه خطرناک به شمار می آیند. در این راستا مطالعه حاضر با هدف ارزیابی پیامدهای حوادث تانکرهای بنزین و گاز مایع جهت مقایسه نتایج آن با استانداردها و راهنماهای فاصله گذاری تانکرها در محل پارک انجام شده است. روش بررسی: این مطالعه توصیفی – تحلیلی در 5 مرحله شامل انتخاب سناریو، تعیین پارامترهای منبع حادثه و شرایط جوی و انتخاب مقادیر مرجع و در نهایت مدل سازی و تحلیل سناریوهای محتمل و پیامدهای آن صورت گرفت. برای تحلیل پیامد سناریوهای حادثه مرتبط با تانکرهای گاز مایع(LPG) و بنزین از نرم­افزار ارزیابی حوادث فرآیندی (PHAST) استفاده شد. یافته ها: بر اساس مقادیر میانگین، فواصل جداسازی مناسبm 8±25/50 وm 8/4±184/361، برای نشتی و گسیختگی تانکر گاز مایع 9/3±14/28 متر و برای نشتی و گسیختگی مخزن بنزین m 6/2±137/571 است. فاصله جداسازی بر مبنای سناریوی گسیختگی به قدری زیاد است که برای طراحی و مدیریت محوطه پارکینگ تانکرهای جاده ای عملیاتی نیست. با توجه به سناریوی نشتی، فاصله ایمنی 50-3/28 متر مورد نیاز است بحث و نتیجه گیری: با معیارهای فاصله گذاری موجود، رخداد حادثه برای تانکر می تواند به دیگر بخش های پارکینگ سرایت کرده و منجر به ایجاد فاجعه گردد. بنابر این بازنگری دستورالعمل ها و بررسی مجدد و روزآمد کردن استانداردهای موجود در طراحی پارکینگ و فواصل جداسازی و نیز طرح ریزی شرایط اضطراری ضروری به نظر می رسد.

در این پژوهش رآکتور گرافیت-گاز 10HTR-، با در نظر گرفتن ماهیت تصادفی قرارگیری گلوله های سوخت و کندکننده، با استفاده از کد مونت کارلویی MCNPx شبیه سازی شده است. به منظور راستی آزمایی، پارامترهای نوترونی قلب محاسبه شده و با مدارک آژانس بین المللی انرژی اتمی مقایسه می شود. محاسبات فرسایش برای دو نوع سوخت اکسید اورانیم و سوخت ترکیبی اکسید توریم-پلوتونیم انجام می شود. نتایج نشان می دهند که سوخت ترکیبی حدود 28 درصد طول سیکل بیش تری نسبت به سوخت اکسید اورانیم دارد و همچنین ازنظر پادمان هسته ای نیز استفاده از این نوع سوخت بهتر است.